شناسایی ابعاد کارآفرینی در مناطق مرزی و تاثیر آن بر امنیت داخلی (مطالعه موردی: استان سیستان و بلوچستان)

این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد کارآفرینی در مناطق مرزی و بررسی تأثیر آن‌ها بر امنیت داخلی در استان سیستان و بلوچستان انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی–پیمایشی از نوع کاربردی بوده و داده‌ها از طریق پرسشنامه محقق‌ساخته با مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت گردآوری شده‌اند. جامعه آماری شامل فعالان کارآفرینی، مدیران محلی و کارشناسان حوزه امنیت و توسعه در مناطق مرزی استان بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعیین شده است. برای تحلیل داده‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار SmartPLS استفاده شد. نتایج مدل اندازه‌گیری نشان داد که تمامی سازه‌ها از پایایی درونی و روایی همگرا برخوردارند و شاخص‌های آلفای کرونباخ، پایایی مرکب و AVE در محدوده قابل قبول قرار دارند. در مدل ساختاری، اثر تمامی ابعاد کارآفرینی بر امنیت داخلی مثبت و معنادار بوده و بعد اقتصادی (643/0) بیشترین اثرگذاری را داشت، سپس به‌ترتیب ابعاد فرهنگی، نهادی، اجتماعی و فناورانه قرار گرفتند. شاخص‌های برازش مدل شامل ضریب تعیین (570/0 برازش متوسط)، شاخص استون- گیسر (342/0 تناسب پیش‌بینی متوسط) و مقدار کلی برازش GOF برابر با 509/0 نشان‌دهنده کیفیت بالای مدل بودند. این یافته‌ها بیانگر آن است که توسعه کارآفرینی در ابعاد مختلف، نه‌تنها زمینه‌ساز رشد اقتصادی و اجتماعی در مناطق مرزی است، بلکه می‌تواند به‌طور مستقیم در تقویت امنیت داخلی نقش‌آفرینی کند. بر این اساس، پیشنهادهایی همچون توسعه خوشه‌های کارآفرینی بومی، بهبود زیرساخت‌های لجستیک، راه‌اندازی مراکز نوآوری، تسهیل فرآیندهای اداری و ارتقای آموزش مهارت‌های کارآفرینی ارائه شده است. این رویکرد می‌تواند چارچوبی برای سیاست‌گذاری توسعه‌محور و امنیت‌ساز در سایر مناطق مرزی کشور نیز فراهم آورد.